pür telaş kanat çırpan ama sürekli aynı yere çarpan şaşkın sinekler gibi bir his. çarpıp duruyor içime.

çok büyük konuşmuşum, geriye söyleyecek şey kalmamış albayım.

ne güzeldir bu.

kocaelisin sen bizim canımız*

kederden kederiyorum.

Butimar kuşu, pers mitolojisinde efsanevi bir kuştur. Sıvı ihtiyacını deniz suyu ile karşılar. Denizi o kadar çok sever ki, deniz kıyısına konar, kanatlarını açar ve tek başına oturur denizi seyreder.
Denizin bir gün kuruyacağından korkar ve bu korku yüzünden hiç su içmez. En sonunda da susuzluktan ölür.

Ayrıca, Sadık Hidayet’in Kör Baykuş kitabında da ” butimar ” öykünme konusu olarak yer almıştır:

Ben hep, dünyada susmaktan daha iyi bir şey yoktur, butimar gibi olan insan daha iyi insandır diye düşünürdüm. butimar, deniz kıyısına çöker, kanatlarını açar, oturur tek başına.
Ama ben hiç de öyle yapamam şimdi..”

tindersticks - my oblivion

 

bir mektuba nasıl başlanmamalıdır*

bir mektuba nasıl başlanmamalıdır*

hayat belki
bir kadının her gün filesiyle geçtiği uzun bir caddedir
hayat belki
bir adamın kendini dala astığı iptir
hayat belki
okuldan dönen bir çocuktur
hayat belki
iki sevişme arası rehavetinde yakılan bir sigaradır
ya da 
yoldan geçen bir başkasına
şapkasını kaldırarak anlamsız bir gülümseyişle
¨günaydın¨ diyen adamın
şaşkınca karşıya geçişidir.

furuğ ferruhzad, yeniden doğuş.