her çabam kaderin olumsuz bir yargısıyla karşı karşıya;
-bir ceset gibi- gömülü kalbim.
aklım daha ne kadar kalacak bu çorak ülkede?
yüzümü nereye çevirsem, nereye baksam
kara yıkıntılarını görüyorum ömrümün,
boşuna bunca yıl tükettiğim bu ülkede

kavafis

uyudum yine
gece
yine geniş

zarifoğlu

GOLEY Mİ LEN O KADA GOLEY Mİ

GOLEY Mİ LEN O KADA GOLEY Mİ

schindler’s list - piano theme

faran ensemble - dune

ivanmilinski:

EN BÜYÜK ALLAHSIZ

ivanmilinski:

EN BÜYÜK ALLAHSIZ

göynüne bir derman bulamayanlara, zamanın önünde açtığı büyük boşluğa eli bağrında adım atanlara ve en çok da neşet babaya.

buradan bakınca (seninolmadığınyerden) üzerinden vapurların geçtiği, martıların durgun bir yüze eğilircesine uçtuğu deniz bile eksik duruyor.

zaten dünyaya iki ayrı yerden bakılabilirdi: senin olduğun ve olmasan da bir yerlerde hep güzel kalacağın yerden.

pür telaş kanat çırpan ama sürekli aynı yere çarpan şaşkın sinekler gibi bir his. çarpıp duruyor içime.

çok büyük konuşmuşum, geriye söyleyecek şey kalmamış albayım.